Wie ben ik?
Waarom doe ik dit?
Ik ben Kat, een vijftiger, met 3 volwassen kinderen en wat levenservaring achter de kiezen intussen. Ik ben psychotherapeute, met een eigen privé-praktijk gespecialiseerd in het transformeren van trauma. Je vindt meer info op mijn therapie website www.dichterbij.me
Door de traumatherapie en door mijn opleidingen, kom ik vaak in aanraking met mensen die in hun verleden seksueel misbruik en geweldsituaties ervaarden. Verbale en/of fysieke vernederingen, vaak zonder bescherming. Mensen die soms pas op latere leeftijd dankzij de therapie ook beginnen beseffen dat hun jeugd en gezin van herkomst dan misschien toch niet zo standaard was. Die dan de zoektocht beginnen naar heling, gedreven door een wens zich beter te voelen.
Zo ben ik zelf ook ooit begonnen, ik liep tegen wat dingen aan, kon niet plaatsen waarom, mijn kinderen ook. Ik vroeg me af waarom ik in bepaalde groepen zat met mensen “die veel ergere dingen meegemaakt hadden” tot ik vaker begon te beseffen dat mijn ervaringen behoorlijk pittig geweest waren en de gevolgen diep en ver-reikend. Willen begrijpen waarom heeft me altijd gedreven en ik volgde de ene opleiding na de ander om te begrijpen en mijn leven onder controle te houden. Pas toen ik somatische therapie ontdekte en de neurowetenschap beter begreep, kon ik ook alle overweldigende gevoelens toelaten, de schokactivatie toelaten en gradueel de pijn van de verlatenheid, het onbeschermd zijn, de vernederingen transformeren. En in parallel een steeds betekenisvoller leven uitbouwen, met zelfzorg en in verbinding met anderen. We zijn niet ons verleden, en we zijn het wel. Hoe we het transformeren en betekenis geven en hoe we onszelf serieus kunnen nemen en hulp kunnen leren vertrouwen zijn hierbij kernelementen die ik graag meegeef.
Ik vind het belangrijk het thema van misbruik en geweld een aparte plaats te geven omdat het tot complexe trauma’s leidt, waar zowel schok als hechting- en diepe zelfwaarde problematieken aan bod komen. De crisisfase van het besef kan lang zijn en eenzaam. De schaamte is per definitie groot en maakt delen nog moeilijker. Voor mij is het een levensmissie geworden om mensen samen te zetten om toe te laten te kunnen delen met lotgenoten en zo het vertrouwen in anderen en onszelf terug op te bouwen. Dit doe je niet alleen, je bent welkom!