Trauma kan alle levenslust uit je sappen. Hoe pijnlijker het trauma, hoe meer aandacht naar het leven mag gaan.

Ik zie het als een weegschaal.
Een kom gevuld met trauma ervaringen langs de ene kant, een kom gevuld met leven langs de andere als tegengewicht. Trauma kan bij momenten veel gewicht hebben. Hoe meer gewicht, hoe meer je kom met levenslust te vullen is.
Als er geen trauma is, gaat dit vanzelf. Als je dit aan het lezen bent, betekent het dat het niet zo vanzelf gaat misschien. En dat is normaal, het zegt iets over de aard van je trauma.

Transformeren doe je dus deels ook door jezelf uit te nodigen deze kom met leven steeds weer te vullen, jezelf hier steeds weer aan te herinneren en praktische dingen te doen om die gevuld te krijgen. Deze oefeningen zijn niet bedoeld als “therapie”, ze zullen de diepe eenzaamheidspijn zelf niet weghalen maar misschien wel verlichten. Ze zijn in ieder geval een noodzakelijke ondersteuning bij therapie. Als je levenskom leeg is, heb je niet de nodige bedding om de emoties die zullen bovenkomen alleen te dragen.

In de levenskom zit verbinding met jezelf, je lichaam, anderen, onschuld, speelsheid, creativiteit, beweging, zelfzorg, … hier krijg je inspiratie prikkels ervoor.

Ga verder dan ze alleen maar lezen, heb je ze echt ingebouwd in je dag, heb je het echt gedaan? En je bent steeds welkom in de groep om dit samen vorm te geven. Ook dit doe je niet alleen maar alleen …