Rouwen

Post-traumatische rouw is een belangrijk onderdeel van je helingsproces.

Sommige dingen zijn niet meer te helen, te laat, te diep, … Daar is een echt rouwproces voor nodig, een acceptatie die pas komt nadat je de pijn ervan toelaat, de boosheid, het verdriet, de schaamte, de angst. We kunnen moeilijk rouwen wanneer we ons verlangen opgeven. Ook al kan het niet meer ingevuld worden, het verlangen blijven voelen en de pijn rond dit verlangen, laat de rouw toe.

Onder de vorm van een brief naar jezelf,
(alsof je je eigen beste vriend/in bent, en je door haar/zijn ogen jezelf ziet en een brief krijgt van haar of hem, waarin zij of hij je spiegelt en je zegt, ik zie je echt.)

Ik kan zien wat je verloren bent door wat jou overkwam, door de grensoverschrijdingen. Ik kan zien wat je hebt moeten missen. Toen en ook nu in je volwassen leven.  

Wat is verloren, weggenomen, kapot gemaakt. Misschien geen vaste relatie, misschien moeite met seksualiteit, misschien geen kinderen, misschien een moeilijke relatie met je kinderen, misschien moeite met genieten en zelfzorg, misschien ….

Hoe voel je je over je verlies? Waar sta je in je rouw? Hoe zit het met je verlangen?