Als je seksueel misbruik of geweld hebt overleefd, draag je waarschijnlijk een last van schaamte die voelt alsof die van jou is. Dit legt uit waarom die schaamte daar nooit had mogen zijn, hoe die er kwam, en waarom het begrijpen van deze mechanismen essentieel is voor je transformatie.
Dit is een leerartikel – geschreven om je dieper inzicht te geven in wat er met je gebeurde en waarom je lichaam en geest reageerden zoals ze deden.
Kennis is kracht. Begrijpen is een eerste stap naar ont-schuldiging.
Schuld en/of Schaamte ?
Wanneer we over schuld spreken, hebben we het over een gevoel dat ontstaat rondom specifiek gedrag: "Ik deed iets dat een ander pijn deed."
Schuld is functioneel – het motiveert herstel, verontschuldigingen, gedragsverandering.
Bij overlevers van (seksueel) geweld zien we echter vaak dat "schuld" (een gevoel over gedrag) getransformeerd is in schaamte (een gevoel over identiteit).
Zelfs wanneer je als overlever rationeel weet "het was niet mijn schuld," blijft er een diep, vaak onbenoembaar gevoel dat er iets fundamenteel mis is met wie je bent.
Schaamte bij (seksueel) geweld is niet gewoon "je slecht voelen over jezelf."
Het is een fragmentatie van de kern van je identiteit. Het is het gevoel dat:
Je lichaam vies, beschadigd, of gevaarlijk is
Je bestaan zelf verkeerd of te veel is
Je de grensoverschrijding op een of andere manier uitlokte, verdiende, of toeliet
Er iets fundamenteel gebroken is aan je dat niet hersteld kan worden
Je niet meer hoort bij "normale" mensen
Je onwaardig bent van liefde, bescherming, of menselijke waardigheid
Deze schaamte is niet jouw emotionele reactie op wat er gebeurde.
Het is een direct resultaat van hoe (seksueel) geweld de psyche aanvalt.