Een cruciaal deel van de transformatie is leren aanwezig te blijven in je lichaam bij het hele gamma aan sensaties en emoties
Waarom we aanwezigheid in het lichaam en bij onszelf vermijden
Misbruik en geweld trauma heeft een impact op hoe je jezelf beleeft. Schuld- en schaamte, zelfveroordeling, gevoelens van onmacht en onbekwaamheid, verlies van vertrouwen geraken verbonden aan je ik-gevoel. Je krijgt een hyper-responsiviteit van de gebieden in het (diepe) brein die emoties genereren. En een over-alertheid die ontstaan is uit het wachten, vrezen voor, en anticiperen van elk signaal van onveiligheid, afwezigheid, gebrek aan bescherming. En of ontsnapping en vermijding mogelijk zal zijn. Waar is de deur?
Je voelt zo al dat elk gevoel van zelf weinig ruimte meer krijgt. Dit is de eerste “dissociatie”, er is geen capaciteit kunnen ontwikkelen voor een gezond gevoel van zelf, gespiegeld en mee afgestemd in veiligheid. In plaats van een afstemming op een gezond zelf-gevoel is er een voortdurende afstemming en oriëntatie op mogelijk gevaar. Al je aandacht is naar buiten gericht, aandacht naar binnen richten voelt per definitie niet goed. Simpel gesteld, het is gewoon onmogelijk om chronisch anticipatie op terreur en pijn te verdragen. Het ligt niet aan jou. Het is onmogelijk voor je hele zenuwstelsel. De enige manier om dit te reguleren, en om enig gevoel van controle te hebben, is de schuld op jezelf nemen. Ook dit heb je niet bewust beslist, dit beslissen verschillende regio’s in je brein voor je.
Het is veel makkelijker om te leven, fysiologisch en emotioneel, met een aanhoudend gevoel van zelfkritiek en schaamte dan met de fysieke sensatie van de onophoudelijke terreur.
Fysiologisch uit zich dit voor mensen met trauma meestal zo
vermijden van sociale situaties (FLIGHT), die op zich leiden tot gevoelens van dysforie en de aangehouden spanning van eenzaamheid, die dan weer kunnen leiden tot een vlucht in verslavingen (de klassiekers zoals alcohol en drugs, maar ook te hard werken, teveel lezen, … alles wat ongecontroleerd teveel is en je geen echte vrijheid meer in hebt)
defensieve aanvalsrespons (FIGHT), die zich niet alleen uit in een verhoogde bloeddruk en verhoogde hartslag maar vooral in spanning in de nek, kaken en het gezicht (we zijn zoogdieren die in eerste instantie zullen sissen, grommen, bijten, slaan) dan in gespannen vuisten. Dit kan zich ook uiten in sarcasme, een heel kritische houding, een koud plan om op te jagen en vicieuze pijn te veroorzaken met wraakfantasieën, die we vaak ook liever onderdrukken en op zich beschaamd voor worden.
een grote spanning met bevroren terreur (FREEZE) en wat we “tonische immobiliteit” (IMMOBILITY) noemen, hyper- en hypo prikkelbaarheid zijn in evengrote mate aanwezig en creëren een even grote spanning die zichzelf bijna opheft en complete immobiliteit veroorzaakt, een onmogelijkheid om nog tot beweging te komen terwijl het vanbinnen raast.
vernedering en niks anders kunnen dan je onderwerpen (SUBMIT) als enige mogelijkheid tot overleving leidt tot een groot innerlijk gevoel van inkrimpen en schaamte, een grote verlegenheid en identitaire gène, een gène voor wie je bent. Het gevolg hiervan is vaak een vermijding van sociaal contact en een isolatie
het amechtig zoeken naar hechting, aanklampen (ATTACH), willen dat iemand je beschermt omdat de interne paniek onmogelijk alleen te reguleren is, met vaak in het hier en nu een veel te grote irrealistische verwachting en hoop van redding , en de daarbij horende teleurstelling en boosheid wanneer dat niet gebeurt
Of hoe uiteindelijk, de meest lastige symptomen van post-traumatische stress de onverdraaglijkheid van de chronische overlevingsrespons symptomen zijn …
Het gevaar is écht voorbij intussen, maar dat is wat je in therapie pas echt kan leren voelen. De fysiologie moet zich aanpassen dus effectieve trauma therapie bij misbruik en geweld kan alleen lichamelijk zijn waarbij de hormonen balans en fysiologie in het brein structureel aangepakt worden. Dit kan je niet met woorden, inzichten, én dit kan je niet alleen. De missende co-regulatie herstellen, is structureel onderdeel van de therapie. Deze gevoelens toelaten kan alleen met iemand erbij die je mee reguleert en getuige is.
DE TRAUMA OVERLEVINGSCASCADE
Oriëntatie op gevaar (bevroren oriëntatie)
Vermijding (terugtrekken, verbergen, inkrimpen, cringe)
Vlucht
Vecht
Bevries
Immobiliteit (tonisch)
Onderwerpen
Aanklampen (bescherming zoeken om paniek te vermijden)
Ik ben hier. Voel je nog steeds mijn aanwezigheid? Adem ….
dissociatie uitleggen
normaal neurofsyliogisch proces
structurele corticale dissociatie bij chronisch trauma
symptoom
“negatieve” rtekort
depersonalisatie : is niet mij overkomen & derealisatie: is niet echt gebeurd, is niet waar
geen lichaam
geen emoties
onrust en overdenken
niet kunnen stilstaan
gefragmenteerde lichaamservaringen
geen herinneringen
“positieve” teveel
overspoeling
triggers (3 signalen van een trigger - onderscheid maken tss hier en nu en vroeger emo
innerlijke dader introject (zichzelf voortdurend oordelen)
schaamte en schuld (doel: onzichtbaar, zwijgen)
stemmen / delen
=> split : ANP (OD) - EP (TD): ANP vermijdt EP en wordt fobisch van emoties van EP (slachtoffer zijn). EP wil ook verborgen en onzichtbaar blijven… en tegelijk eindelijk gezien, beschermd en erkend worden. Smells like feels like looks like= flashback= trigger
soms verschillende EP (preverbaal en later geweld trauma). complex trauma is hechting én misbruik/geweld trauma. Intrafamiliaal geweld in al zijn vormen na geschiedenis van neglect. geterroriseerd en radeloze woede = 2 EP. Een kind dat flipt op de speelplaats…. (of schiet …)
herkennen dissociatie en symptomen hier en nu linken aan verleden, heroriënteren. en autobiografische herinnering aan vasthangen. zodat gradueel meer en meer “het is echt voorbij”.
verschillende delen van jezelf herkennen en erkennen en naast elkaar doen leven zonder oordeel: deel van dezelfde logica om zichzelf te beschermen: ik wil gezien worden en niet gezien worden.
EP is bang en wantrouwig, altijd. Ook al wil je herstel, EP houdt liever afstand. Nabijheid is gevaarlijk. Aantrekking door dader figuren, dader dichtbij en voorspelbaar houden. extreemste vorm Stockholm.
transformeren: symptomen zakken. gradueel. meer aanwezigheid aan jezelf. info beter knn integreren. meer daar zijn. meer weten wie je bent. echt leven en herinneringen vasthouden.
DID 2 APN (tertiaire dissociatie, verschillende persoonlijkheden), vb een die functioneert en het gezin organiseert en een andere APN op het werk. Geen verschillende ego staten, we hebben allemaal verschillende rollen. DID geen communicatie tussen verschillende APN, geen ge-unifieerde PFC. Kennen elkaar niet en kunnen niet communiceren. je weet het niet van jezelf. Zeldzaam, gelukkig. Kan ook somatisch zijn, chronische pijn, onverklaarbare somatische symptomen,
-
Add a short summary or a list of helpful resources here.